We zijn het inmiddels van ze gewend. Het choreografenduo Truus Bronkhorst en Marien Jongewaard geeft de achtergronden van dansstukken nooit van te voren prijs. De toeschouwer moet het doen met enkele dichtregels als motto.

Des te groter was dan ook de verrassing dat de rebelse Bronkhorst en Jongewaard met I FEEL GOOD een eigen versie van het destijds ook rebelse maar precies 90 jaar later toch wel klassieke ballet 'Le Sacre Du Printemps' afleveren. Weliswaar doet het duo dit op een persoonlijke manier, door de muziek niet van a tot z af te draaien, film te gebruiken en natuurlijk door het dansidioom, maar qua inhoud is I FEEL GOOD onmiskenbaar een remake van het aloude ballet op de muziek van Strawinsky. Net als de franse chorograaf Maurice Bejart in de jaren 70 deed, vertalen Bronkhorst en Jongewaard de overweldigende kracht van de lente in het oorspronkelijke libretto vooral naar welig tieren van de lusten. Niet de dreiging van het onvermijdelijke 'lenteoffer'krijgt de nadruk, maar de opwinding in de aanloop naar een nieuw voorjaar. I FEEL GOOD barst van de levensvreugde en opborrelende, hevige verlangens.

Vanaf het eerste moment is de toon gezet. Vijf danseressen met roze bunny-oortjes op hun diadeempjes zingen in koor hoe goed ze zich voelen op een aanstekelijk deuntje. En dan is het pad geëffend voor een extatische viering van de liefde; direct maar nooit plat en soms licht schertsend. Vet onderstreept en bewust op het pathetische af, waardoor er altijd een spanning is tussen wat je ziet en wat er wordt bedoeld.

De opmaat vormt een esthetische zwart-wit film waarin het ritme van minnekozende liefdesparen en het opzwepende ritme van Strawinsky's 'Le sacre' prachtig en dramatisch samenkomen. Dan klinkt voor de tweede keer de weemoedige melodie van de fagot in de eerste maten, waarop vijf danseressen badend in zacht ochtendlicht hun benen als bloemen open-en dichtvouwen.

Zodra de vier mannelijke dansers ten tonele verschijnen, begint een veroveringsstrijd met de mannen als ware macho's en de vrouwen als passieve engelen. Er wordt gewalst, gezwierd, geschreeuwd en getorteld dat het een lieve lust is. En het mooie is: het lijkt de uitbundige ritmes van Strawinsky op het lijf geschreven.

[ terug naar I Feel Good ]